กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 21 ผลปะการัง
ไป๋เวยชะงักเล็กน้อย ก่อนเผยรอยยิ้มขออภัยแล้วกล่าวว่า “พี่ใหญ่ ข้ามาที่นี่เป็นครั้งแรก ไม่มีตราคำสั่ง”
ยามจึงเงยหน้าขึ้นมองนางอย่างพินิจ เมื่อเห็นว่าเป็นเด็กหญิงตัวน้อยวัยเยาว์ สีหน้าก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย
เขาหยิบตราคำสั่งไม้ชิ้นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ แล้วยื่นให้ไป๋เวยพร้อมอธิบายว่า “นี่คือป้ายประจำตัวชั่วคราว มีอายุเจ็ดวัน หลังจากเจ็ดวันแล้ว หากยังอยากอยู่ในเมือง ก็ไปเปลี่ยนตราคำสั่งที่จวนเจ้าเมือง หากไม่มีตราคำสั่ง จะถูกขับออกจากเมือง”