เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 335 ศิษย์ทรยศล่วงเกินอาจารย์? สวรรค์สรรค์สร้าง
ใช้ฟ้าเป็นผ้าห่ม ใช้ดินเป็นเตียง
มี่จิ้งแห่งนี้ เป็นของพวกเขาสองคนเท่านั้น
ดวงตาของหลิวชิงเยียนฉ่ำเยิ้ม หยาดเยิ้มราวกับหยดน้ำ ทว่าร่างกายกลับอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรง เอนกายพิงอกเซียวหนานเฟิงอย่างเกียจคร้าน
"ความทุกข์ทรมานที่ข้าเฝ้ารอมาสองร้อยปี ถูกเจ้าทำลายย่อยยับจนหมดสิ้น เจ้านี่มันตัวแสบจริง ๆ"
เซียวหนานเฟิงยิ้มอย่างได้ใจ "ที่ท่านเฝ้ารอมาสองร้อยปี ก็เพื่อรอข้าไม่ใช่หรือ?"
หลิวชิงเยียนเขกหัวเซียวหนานเฟิงเบา ๆ "ปากหวานนักนะ สมควรกลับได้แล้วใช่หรือไม่?"
เซียวหนานเฟิงไม่อยากขยับตัว กอดรัดเรือนร่างอรชรของหลิวชิงเยียน หาท่าทางที่สบายขึ้น
"เหตุใดท่านจึงหลงเข้ามาในมี่จิ้งแห่งนี้?"
หลิวชิงเยียนยิ้มบาง ๆ "เพื่อตามหาเจ้าอย่างไรเล่า"