กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 300 ข้าจะไม่เอาความอีก
เซียวหนานเฟิงมองลอดผ่านพุ่มไม้ออกไป
หวังว่าจะเป็นเพียงคนสัญจรผ่านทาง
ทว่าความหวังมักเป็นเพียงความหวัง ความจริงมักสวนทางกับความปรารถนาเสมอ
ม้าศึกสามสิบกว่าตัวนั้นควบมาหยุดอยู่ริมป่าละเมาะ “ไสหัวออกมา ไอ้พวกนอกรีตผิวเหลืองสมควรตาย”
สีหน้าของเซียวหนานเฟิงเยียบเย็น มารดาเจ้าเถอะ บิดามิได้ไปตอแยพวกเจ้า พวกเจ้ากลับมาระรานบิดา
สร้างรากฐานสามคน พาพวกหลอมปราณสามสิบกว่าคน มาไล่ล่าพวกเราที่เป็นยอดฝีมือระดับวิหารม่วงสี่คนเนี่ยนะ
ใครมอบความกล้าหาญให้พวกเจ้ากัน
เซียวหนานเฟิงก้าวเดินออกมา มองคนผู้นั้นด้วยสายตาเย็นชา “เจ้ารู้หรือไม่ว่าการด่าข้าจะมีผลลัพธ์เช่นไร”
คนที่เป็นหัวหน้าสวมเกราะหยาบ ๆ ตัวหนึ่ง ในสายตาของเซียวหนานเฟิงนี่ก็แค่เศษขยะชิ้นหนึ่ง