เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 224 สงสัยว่าพวกเขาไม่ใช่คนครอบครัวเดียวกัน
แต่จะให้ทำอย่างไรเล่า ขืนเอาผลไม้แดงพันปีให้ไปก็ใช่เรื่องกระมัง?
นั่นเขาเก็บไว้ให้ตนเองต่างหาก
อย่างไรเสียโอสถวิญญาณเต่าดำบรรพกาลก็ไม่เลวใช่หรือไม่?
สาดวิชาตรวจสอบออกไป: โอสถวิญญาณเต่าดำบรรพกาล เมื่อกินแล้วจะช่วยเพิ่มรากวิญญาณได้ห้าชุ่น เพิ่มพูนตบะได้อย่างมหาศาล เป็นยอดโอสถรักษาสรรพคุณชั้นเลิศ
ระบบกลับเอ่ยปากอย่างใส่ใจ "เจ้าควรจะรอให้ถึงระดับวิหารม่วงเป็นอย่างน้อยแล้วค่อยกิน หากกินตอนนี้ เจ้าต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!"
เซียวหนานเฟิงรู้ดีอยู่แล้ว... แค่เสวียนเป่ยกุยหลิงตันเขายังไม่กล้ากินเลย นับประสาอะไรกับเสวียนกุยหลิงตันที่ได้รับการยกระดับแล้วเม็ดนี้
ระบบเอ่ยปากอีกครั้ง "พยายามรอจนถึงระดับแก่นทองคำค่อยกิน... หากกินในระดับวิหารม่วง ขั้นที่ 9 โอกาสที่จะตายกะทันหันคือร้อยละเก้าสิบเก้า"
เซียวหนานเฟิง... น้องสาวเจ้าเถอะ ระดับแก่นทองคำหรือ?