ตอนที่ 172 พี่ใหญ่หญิง, เชื่อข้า

ตอนที่ 172 พี่ใหญ่หญิง, เชื่อข้า

เซียวหนานเฟิงเดินเตร็ดเตร่ไปทั่ว เมื่อได้ยินเสียงก็พุ่งเข้าไป ช่วยเหลือผู้คนมาได้อีกสองกลุ่ม และให้พวกเขารีบเดินทางกลับไปทันที

เขากระโดดโลดเต้นทะยานไปตามพุ่มไม้ในป่าทึบ โดยไม่รู้ตัวก็ขึ้นมาถึงภูเขาสูงตระหง่านลูกหนึ่ง เมื่อเดินไปถึงยอดเขา เซียวหนานเฟิงก็ถึงกับพูดไม่ออก

นี่คือหน้าผาชัน สูงหลายพันเมตร จนมองไม่เห็นก้นเหวเลยแม้แต่น้อย

เขาลองเตะก้อนหินลงไปส่งเดชก้อนหนึ่ง ก้อนหินร่วงหล่นลงไปเนิ่นนาน ก็ยังไม่มีแม้แต่เสียงสะท้อนกลับมา

“มารดามันเถอะ นี่มันต้องสูงหลายพันเมตรหรือเป็นหมื่นเมตรเลยมิใช่หรือ? ต่อให้ระดับวิหารม่วงตกลงไปก็คงหาเนื้อดีๆ สักชิ้นไม่เจอแน่”

เขาจำต้องถอยหลังกลับไป เตรียมตัวลงจากเขาเพื่อใช้เส้นทางอื่น

เพิ่งจะเดินกลับไปได้เพียงไม่กี่ร้อยเมตร จู่ๆ เบื้องหน้าก็มีคนสองคนพุ่งออกมาอย่างกะทันหัน