ตอนที่ 147 แบบนี้สิถึงเรียกว่าบำเพ็ญเพียร

ตอนที่ 147 แบบนี้สิถึงเรียกว่าบำเพ็ญเพียร

เหตุผลที่ยินดีจะร่วมมืออย่างลึกซึ้งกับหลิวชิงเยียนถึงเพียงนี้ ก็เพราะการสังเกตของเซียวหนานเฟิงตลอดครึ่งปีมานี้

เขาพบว่าหลิวชิงเยียนเป็นคนที่เชื่อถือได้

หลิวชิงเยียนมีนิสัยเรียบง่าย อ่อนนอกแข็งใน

นางไม่มีความโลภมากมาย และจะไม่เสร็จศึกฆ่าขุนพลอย่างแน่นอน

อย่างน้อยในตอนนี้ก็เป็นเช่นนั้น สามารถไว้วางใจได้

คนอื่น ๆ... เซียวหนานเฟิงติดต่อด้วยน้อยมาก และยิ่งไม่กล้าไว้วางใจ

แต่ก็จำเป็นต้องมีที่พึ่งพิง มิเช่นนั้นก็ยากที่จะก้าวเดินไปได้แม้แต่ก้าวเดียว

หาไม่แล้ว ต่อให้ตอนนี้เซียวหนานเฟิงก้าวข้ามไปถึงระดับสร้างรากฐานระยะสมบูรณ์สูงสุด

เขาก็ยังคงถูกพวกระดับวิหารม่วงจิ้งบีบจนตายในคราวเดียวอยู่ดีไม่ใช่หรือ?