เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 87 นักบำเพ็ญยังต้องอดตาย?
พึ่งพาเสบียงจากผลตอบแทนถึงได้หยัดยืนมาได้จนถึงตอนนี้ หากต้องผ่านฤดูหนาวที่นี่ ยังมีเวลาอีกสามเดือนกว่า ไม่ว่าอย่างไรเสบียงก็คงไม่พอแน่
เซียวหนานเฟิงมองไปที่ม้ากว่ายี่สิบตัวนั้น...
มารดามันเถอะ ข้าผู้มีตัวช่วย กลับถูกพายุหิมะบีบคั้นจนถึงขั้นนี้ ช่างขายหน้าชาวชวนเยว่เจ่อเสียจริง
ในสมองของเขามีวิธีผ่านเข้ามานับไม่ถ้วน: เลื่อนม้าลาก? เลื่อนหิมะ?
นอกเสียจากจะทิ้งรถม้าและม้าหลายสิบตัวรวมถึงสินค้าทั้งหมดที่นำมา ทุกคนหันมาใช้เลื่อนหิมะทั้งหมด มิฉะนั้นก็เป็นไปไม่ได้
หิมะลึกเกินไป แม้ม้าจะตัวใหญ่โตเพียงใด ย่ำลงไปก็เหลือเพียงโผล่หน้าท้องเท่านั้น
แต่ก็ล้วนไม่ได้ผล
หากเขาทิ้งคนอื่นไป อาศัยพลังอู่เฉิงหลอมปราณของเขา ก็พอจะหลบหนีไปได้อย่างฝืนทน แต่เขาไม่อยากทิ้งลูกน้องของตน