ตอนที่ 46 นักหลอมโอสถขั้นหนึ่งที่หลอมได้เพียงยาจวี่ชี่

ตอนที่ 46 นักหลอมโอสถขั้นหนึ่งที่หลอมได้เพียงยาจวี่ชี่

วันเวลาที่ไม่มีฝานลี่ ช่างน่าเบื่อเสียนี่กระไร

แม้แต่จะมองหญิงงามก็ยังไม่มีอารมณ์

เซียวหนานเฟิงนอนทอดกายอยู่บนเก้าอี้หน้าประตูราวกับคนไร้กระดูก

เฉินอวี้เจี๋ยที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถนนมองดูด้วยความขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน!

เพียงแค่นางเดินเข้าไป เซียวหนานเฟิงก็จะลุกหนีไปทันที หากไม่ใช่เซียวอันก็เป็นเฉียนกวาผีที่จะมาขวางนางไว้ไม่ให้เข้าไป

ใกล้จะเที่ยงแล้ว เลิงจื่อเดินมาตรงเวลาและนั่งยอง ๆ พยายามทำตัวให้เตี้ยลงพลางแหงนหน้ามองเซียวหนานเฟิง

มือที่ถือถังหูลู่ของเซียวหนานเฟิงถึงกับสั่นเทา เขาลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธเกรี้ยว

"อาหารหมู อาหารหมู ข้าใกล้จะกลายเป็นอาหารหมูอยู่แล้ว"

จากนั้นก็ยัดถังหูลู่ในมือเข้าปากของเลิงจื่อ "ไสหัวไป ๆ"