เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิ่วปั้นเซี่ยถือถาดอาหารนั่งบนธรณีประตูเช่นเดิม กินไปด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม อาหารมื้อนี้ไม่ได้แค่รสชาติแย่ธรรมดา น่าจะปรุงรวมกัน ทุกคนจึงได้รับมาตรฐานเดียวกัน เวยเออร์เซินก็กินอาหารแบบเดียวกัน ทว่ากลับกินอย่างเอร็ดอร่อย
เป็นมหาปุโรหิตแล้วให้ฉันกินของแบบนี้หรือ แม้แต่เสบียงแห้งในแหวนมิติของหลิ่วปั้นเซี่ยยังดีกว่านี้มาก เขาฝืนกลืนลงคอแทบไม่ไหวจริง ๆ
ป้อมวันสิ้นโลกมีคนเชี่ยวชาญการทำอาหารไม่น้อย เรียกได้ว่าชาวประเทศหัวแทบทุกคนล้วนเป็นนักชิม ในฐานะผู้รังสรรค์ค่าย อาหารประจำวันของหลิ่วปั้นเซี่ยมีคนปรุงให้โดยเฉพาะ เมื่อก่อนเขายังไม่รู้สึกว่าพิเศษอะไร แต่เมื่อเทียบกับอาหารชนิดนี้แล้ว เขาคิดถึงป้อมวันสิ้นโลกจริง ๆ
จั๋วหวาก็กินอย่างไร้เรี่ยวแรง หลังจากได้ลิ้มลองอาหารเลิศรสของป้อมปราการ อาหารมื้อนี้ก็ยากจะกลืนลงคอจริง ๆ จั๋วหวาถามเสียงเบา “ยังมีอาหารกระป๋องหรือไม่”
เวยเออร์เซินรีบเงยหน้า หลิ่วปั้นเซี่ยหยิบอาหารกระป๋องออกมา 2 กระป๋องแล้วโยนให้เวยเออร์เซินหนึ่งกระป๋อง เวยเออร์เซินยิ้มซื่อ เก็บมันไว้แล้วกินอาหารหมูของตนต่อไป