เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิ่วปั้นเซี่ยราวกับหุ่นเชิด เดินตามหลังจั๋วหวาเข้าไปในห้องสีขาวที่สะอาดสะอ้านอย่างผิดปกติ ผ้าม่านสีขาวที่แขวนอยู่บนหน้าต่างปลอมปักลวดลายสีเดียวกันอย่างประณีต ยังมีพู่สีขาวห้อยอยู่ด้วย เตียงนุ่ม ๆ ก็ปูด้วยผ้าห่มและผ้าปูที่นอนสีขาวเช่นกัน
จั๋วหวาดีดนิ้ว ประตูห้องปิดลงอย่างไร้เสียง เธอปลดกระดุมตรงหน้าอก ชุดรบสีดำเผยให้เห็นเสื้อชั้นในสีขาวด้านใน
หลิ่วปั้นเซี่ยยังคงมองจั๋วหวาด้วยสายตาเลื่อนลอย ไม่มีอารมณ์ใดไหววูบแม้แต่น้อย จั๋วหวาใช้ปลายนิ้วลูบแก้มของหลิ่วปั้นเซี่ยเบา ๆ แล้วกล่าวอย่างเสียดายเล็กน้อยว่า “ยังไม่สมบูรณ์แบบเท่าไร แต่ฉันก็ไม่ได้คาดหวังมากนัก ถอดเสื้อผ้าแล้วเปลี่ยนชุดนี้”
จั๋วหวาหยิบเครื่องแบบทหารสีขาวชุดหนึ่งออกมา เป็นเสื้อผ้าของเธอเอง รูปแบบเป็นแบบใช้ได้ทั้งชายและหญิง เมื่อหลิ่วปั้นเซี่ยสวมเครื่องแบบทหารสีขาวหิมะที่เรียบกริบ ดวงตาของจั๋วหวาก็เผยแววเคลิบเคลิ้มชื่นชม