เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในห้องแห่งหนึ่งไม่ไกลจากแท่นบูชา ไป๋เฟยลี่นอนอยู่ในแคปซูลฟื้นฟู โรงงานที่ย้ายมาจากรอยแยกมิติถูกติดตั้งไว้ที่นี่
ที่นี่คือรังที่แท้จริงของหลิ่วปั้นเซี่ย ส่วนป้อมวันสิ้นโลกเป็นเพียงฉากบังหน้า อลิเซียไม่เคยคิดจะให้ชาวเผ่าวิญญาณรู้ถึงการมีอยู่ของวังลับไท่อิน โดยเฉพาะไป๋เฟยลี่ที่เคยทรยศเธอ แต่เมื่อเห็นใบหน้าซีดขาวไร้เลือดของไป๋เฟยลี่ อลิเซียก็ลืมทุกสิ่งไปหมด
ไม่รู้ว่าตอนนั้นเกิดขึ้นเมื่อไร เด็กหญิงตัวเล็กคนหนึ่งดูดนิ้วอันขาวนวล มองอลิเซียที่สวมมงกุฎเล็ก ๆ อย่างหวาดกลัว ก่อนเอ่ยเสียงเด็กว่า “พี่สาวคนสวย เล่นกับฉันไหม?”
อลิเซียเบิกตากว้างจ้องเด็กหญิงที่ดูราวกับตุ๊กตา เธอใช้นิ้วจิ้มอกเด็กหญิงอย่างเอาแต่ใจ พยายามทำท่าดุดันแล้วกล่าวว่า “ใครอนุญาตให้เธอเข้ามาในสวนส่วนตัวของฉัน? ไม่รู้หรือว่าที่นี่เป็นอาณาเขตที่ฉันค้นพบเอง?”
เด็กหญิงเบะปาก มองอลิเซียอย่างน่าสงสารราวกับจะร้องไห้ พลางสะอึกสะอื้นว่า “พวกเขาบอกให้เธอมาเล่นกับฉัน ไม่ให้เธออยู่ที่นี่คนเดียว”