เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผู้คนที่ได้รับการช่วยเหลืออยู่ไกลออกไปได้ยินเสียงร้องไห้ของหญิงชรา จึงวิ่งเข้ามา หลิ่วปั้นเซี่ยหันกลับไปฉับพลัน เมื่อหญิงชราเห็นว่าคนมีจำนวนมากกว่า เธอก็นั่งคุกเข่าร้องไห้อยู่กับพื้นว่า “ขอให้ฉันได้เห็นหน้าเขาเป็นครั้งสุดท้ายเถอะ ฉันขอร้องพวกคุณล่ะ ขอร้องล่ะ”
ฝีเท้าของหลิ่วปั้นเซี่ยชะงักลงเล็กน้อย ยังมีคนอีกมากฝังอยู่ใต้ดิน ช่วยคนให้รอดได้สักคนก็ควรช่วย ตอนนี้ไม่ไปช่วยชีวิตคน แต่กลับไปขุดหาศพ หลิ่วปั้นเซี่ยไม่เข้าใจว่าเธอคิดอะไรอยู่ ศพญาติของเธอสำคัญกว่าคนเป็นคนอื่น ๆ หรือ?
กลุ่มคนที่ได้รับการช่วยเหลือได้ยินว่าหญิงชรากรีดร้องโวยวายด้วยเหตุผลนี้ พวกเขาก็เงียบกันไปทันที ตอนแรกพวกเขายังนึกว่าหลิ่วปั้นเซี่ยจะมาแย่งสมบัติบางอย่างของหญิงชราเสียอีก
เมื่อเห็นหลิ่วปั้นเซี่ยเดินเดียวดายไปยังซากปรักหักพังที่อยู่ไกลออกไป ชายวัยสี่สิบกว่าคนหนึ่งกำชะแลงแน่นแล้วกล่าวว่า “ผมจะช่วยคุณเอง”