เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คิดไม่ถึงว่าป้อมวันสิ้นโลกจะมอบสิทธิ์พักอาศัยให้ครอบครัวของตนได้ บรรดานายทหารและทหารต่างมองหน้ากัน แต่เนิ่นนานก็ยังไม่มีใครก้าวออกมาเป็นคนแรก
หานมู่หยางแค่นหัวเราะแล้วกล่าวว่า “กลัวคำสั่งทหารหรือ ฉันคือผู้บังคับบัญชาที่มียศสูงสุดในหมู่พวกคุณ ตอนนี้ฉันมอบโอกาสให้พวกคุณเลือก ไม่ใช่ออกคำสั่ง เพื่อนพ้องที่เลือกอยู่ต่อต้องร่วมทุกข์ร่วมสุข ห้ามกินบนเรือนขี้รดบนหลังคา มิฉะนั้นจะถูกลงโทษตามกฎทหาร นี่คือสาเหตุที่ฉันไม่ออกคำสั่ง ฉันหวังว่า ณ เวลานี้ พวกคุณจะละทิ้งทุกสิ่งในอดีต และตัดสินใจเพื่อครอบครัวของตนอย่างแท้จริง
ครอบครัวมาก่อนจึงมีบ้านเมือง หากไม่มีครอบครัวเล็ก ๆ ของตน ก็ย่อมไม่มีประเทศนี้ ประเทศประกอบขึ้นจากครอบครัวนับไม่ถ้วน ทหารที่ไม่คิดเผื่อครอบครัวย่อมไม่ใช่ทหารที่มีคุณสมบัติเหมาะสม ที่นี่ไม่ต้องการวีรบุรุษผู้ละทิ้งความเป็นมนุษย์ เราเป็นเพียงลูกผู้ชายกลุ่มหนึ่งที่ต่อสู้เพื่อพิทักษ์ครอบครัวเท่านั้น”