เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิ่วปั้นเซี่ยไม่ได้พาวิกตอเรียไปยังเสินหนงเจี้ย แต่พาเธอมายังริมแม่น้ำเหลือง ซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาเคยมากับอลิเซียเมื่อครั้งก่อน นี่เป็นการป้องกันตัวเองเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างหนึ่ง หลิ่วปั้นเซี่ยไม่อาจปล่อยให้วิลเลียมรู้ว่าวังลับไท่อินสามารถเคลื่อนย้ายไปยังสถานที่ใดก็ได้ตามต้องการ
วิกตอเรียยื่นโทรศัพท์ให้หลิ่วปั้นเซี่ย หลิ่วปั้นเซี่ยถามว่า “วิลเลียม หลักฐานแบบนี้ใช้ได้หรือเปล่า?”
วิลเลียมตอบอย่างไม่ลังเลว่า “ทางผมจะเตรียมเสบียงไว้ให้ แล้วนำไปเก็บไว้ตรงชานเมืองเล็ก ๆ ที่คุณปรากฏตัวขึ้นมา ดีไหม?”
หลิ่วปั้นเซี่ยกล่าวว่า “ดีมาก”
วิลเลียมกล่าวต่อว่า “ในเมื่อคุณพิสูจน์ให้เห็นถึงความสามารถแล้ว ผมก็ต้องพิสูจน์ความจริงใจของตัวเองเช่นกัน บริเวณใกล้ยานอวกาศลำนั้นมีคนจับตามองอยู่แล้ว การถอดรหัสตัวอักษรบนแท่นหินเริ่มเห็นผลในเบื้องต้น ดังนั้นพวกเขาจึงคิดว่าตัวคุณหมดประโยชน์ที่จะนำไปใช้แล้ว”
หลิ่วปั้นเซี่ยวางสายโทรศัพท์ ก่อนกล่าวกับวิกตอเรียว่า “การมีอยู่ของวังลับไท่อินมีความสำคัญต่อผมอย่างยิ่ง ที่นี่คือทางรอดสุดท้ายของทุกคนเมื่อมหันตภัยมาถึง”
วิกตอเรียกล่าวว่า “ฉันจะกลับไปยังตระกูลทันที เพื่อช่วยปู่สำรองเสบียงและรอวันที่คุณมาเยือน เรื่องนี้จะมีเพียงฉันกับปู่เท่านั้นที่รู้”