เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิ่วปั้นเซี่ยกุมมือหลี่เมิ่งหลานไว้แล้วเอ่ย “มีฉันอยู่ทั้งคน พ่อตาแค่ยังออกจากนครหลวงไม่ได้ ท่านไม่ตกอยู่ในอันตรายหรอก”
เจตจำนงสังหารของหลี่เมิ่งหลานลดทอนลงเล็กน้อย หานมู่หยางเอ่ยขึ้น “ปั้นเซี่ย เข้าไปนั่งคุยกันหน่อยดีไหม การจะไปนครหลวงสะดวกมาก เฮลิคอปเตอร์พร้อมปฏิบัติการตลอดเวลา”
หลิ่วปั้นเซี่ยเข้าใจดีว่าหานมู่หยางต้องการรู้อะไร เขาชี้ไปที่เซวี่ยเจิ้งอี้ หานมู่หยางจึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าหลังค่อมของเซวี่ยเจิ้งอี้เหยียดตรงแล้ว นักพรตหญิงเสวยจันทร์เอ่ยด้วยความประหลาดใจ “มีหมอเทวดาที่มีฝีมือล้ำเลิศปานนี้เชียวหรือ”
หลิ่วปั้นเซี่ยค้อมกายให้อาจารย์อาทวดเก้าแล้วเอ่ย “เรื่องมันยาว ขอเชิญทุกคนเข้าไปข้างในแล้วค่อยคุยกันครับ”
ด้านนอกโถงใหญ่ของสำนักจันทราวารีมีทหารคุ้มกันของหานมู่หยางและยอดฝีมือของสำนักจันทราวารีหลายคนคอยเฝ้าระวังอยู่ ทว่าในความเป็นจริงสำหรับหลิ่วปั้นเซี่ยแล้ว มาตรการป้องกันระดับนี้มีก็เหมือนไม่มี ความเคลื่อนไหวในรัศมีหลายร้อยเมตรไม่อาจรอดพ้นการรับรู้ของเขาได้ แม้แต่เย่อวี่หลินก็ทำเช่นนี้ได้เหมือนกัน