เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังวิ่งมาได้หลายร้อยเมตร หลิ่วปั้นเซี่ยก็รู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังจับตามองตนเอง เขาหันกลับไปก็เห็นมารแมงมุมตัวหนึ่งถือมีดสับฟันเลื่อย เดินตามหลังมาไม่ห่างราวกับหมาป่าเดียวดาย
เหงื่อที่เพิ่งแห้งไปของหลิ่วปั้นเซี่ยพลันไหลออกมาอีกครั้ง คราวนี้เป็นเหงื่อที่เกิดจากความหวาดกลัว ผู้ขโมยไฟกอดผลึกสีม่วงขนาดมหึมาไว้พลางกลืนกินอย่างตะกละตะกลาม แม้เห็นมารแมงมุมปรากฏตัวก็ไม่ได้ทำให้เขาเสียสมาธิแม้แต่น้อย
ยอดนักรบดาราวางผู้ขโมยไฟลง ก่อนยกดาบยุทธ์ขึ้นเตรียมรับมือ หลิ่วปั้นเซี่ยไม่กล้าจินตนาการเลยว่าการต่อสู้ที่กำลังจะเกิดขึ้นจะดุเดือดเพียงใด เขากับเซดร่วมมือกันกำจัดสัตว์ประหลาดมาแล้ว ทำให้สูญเสียพลังไปมากเกินไป เขาไม่มีความมั่นใจเลยว่าจะรับมือกับยอดฝีมือระดับเคานต์ได้ จึงทำได้เพียงเตรียมใจรับมือและรอให้ศัตรูเป็นฝ่ายลงมือก่อน
มารแมงมุมเลียริมฝีปากพร้อมย่อตัวลง แล้วค่อย ๆ เข้าใกล้ยอดนักรบดารา มันเองก็มองเห็นผลึกที่มีเปลวอัคคีสีม่วงลุกไหวอยู่เช่นกัน เปลวเพลิงบนผลึกสีม่วงทำให้มันหวาดกลัว แต่เพราะเหตุนี้เอง มันจึงมั่นใจว่านี่คือสมบัติที่ประเมินค่าไม่ได้