เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ที่นี่ราวกับเป็นวังที่ยักษ์อาศัยอยู่ เสาระเบียงสูงร้อยเมตร ใหญ่จนคนสิบกว่าคนโอบไม่รอบ ถนนกว้างพอให้รถรบสี่คันวิ่งเคียงกันได้ เมื่อเดินอยู่ข้างใน หลิ่วปั้นเซี่ยรู้สึกเพียงว่าตัวเองช่างเล็กจ้อย ในสิ่งก่อสร้างอันยิ่งใหญ่แห่งนี้ ความรู้สึกที่มอบให้ผู้คนคือความตื่นตะลึงไร้ที่สิ้นสุด
ผู้ขโมยไฟกับราชันหมาป่าพุ่งไปยังเสามหึมาด้านข้าง หลิ่วปั้นเซี่ยเร่งฝีเท้าวิ่งสุดกำลัง แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็เข้าใกล้ทั้งคู่ได้ไม่เร็วขึ้น
ที่นี่เป็นสถานที่แบบไหนกันแน่ เหตุใดภายนอกจึงเห็นเพียงซากปรักหักพังของสิ่งก่อสร้างธรรมดา แต่พอเข้ามาข้างในกลับกลายเป็นวังโอ่อ่าตระการเช่นนี้
แดนมายาหรือ
หลิ่วปั้นเซี่ยพุ่งหลบไปหาเสาต้นหนึ่งด้านหน้า แล้วต่อยใส่ เสากลับไม่ขยับแม้แต่น้อย กระทั่งรอยหมัดก็ไม่ปรากฏ