เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นังแพศยา!”
เสียงคำรามแหบพร่าระเบิดออกมา พร้อมกับคลื่นพลังจิตวิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด หลี่เมิ่งหลานเจ็บปวดจนถึงขีดจำกัด ภายใต้การกระตุ้นของยาฉีดซุสหมายเลขหนึ่ง พลังจิตวิญญาณของเธอก็มาถึงจุดวิกฤต เธอส่งเสียงคำรามราวกับหัวใจจะแหลกสลาย พลังจิตวิญญาณปั่นป่วนราวกับจับต้องได้
เซวี่ยเจิ้งอี้กับไป๋ซานสือปลิวออกไปเหมือนใบไม้กลางสายลม หลี่เมิ่งหลานที่หน้าเปื้อนเลือดลุกขึ้นยืน มองพี่ลูกสมุนอย่างดุดันแล้วถามว่า “ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร”
พี่ลูกสมุนพูดอย่างใจเย็นว่า “ไปล้างหน้าเสีย เธอคิดว่าสภาพตอนนี้ดูดีหรือไง”
หลี่เมิ่งหลานที่กำลังคลุ้มคลั่งไม่อาจสงบใจได้ สายตาของเธอจับจ้องพี่ลูกสมุน พี่ลูกสมุนไพล่มือไว้ด้านหลังแล้วพูดว่า “เธอเสียสติไปแล้วหรือไง นี่คิดจะลงมือกับฉันหรือจะข่มขู่ผู้มีพระคุณของเธอ”
หลี่เมิ่งหลานเงยหน้าสูดหายใจลึก ๆ พี่ลูกสมุนพูดว่า “จู่ ๆ ก็ได้พลังอันแข็งแกร่งมา ความรู้สึกแบบนี้ทำให้เธอคิดว่าตัวเองทำได้ทุกอย่างสินะ แต่เธอดูไม่ออกหรือว่าตอนนี้ฉันอยู่ในสภาพดวงจิตวิญญาณล้วน ๆ”