เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดวงตาของมู่ฝ่าซาแดงก่ำ เขาแหงนหน้ามองท้องฟ้า หลังจากสงบอารมณ์ที่พลุ่งพล่านลงได้ก็คุกเข่าลงข้างหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ขออภัยในความไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงของผมด้วย”
หลิ่วปั้นเซี่ยตบไหล่มู่ฝ่าซา นี่เป็นเจ้าหมอนั่นที่ออกจะแย่ไปสักหน่อย หากดูเพียงความประทับใจจากการพบกันครั้งแรก อย่าว่าแต่เข้าร่วมทีมหลิ่วปั้นเซี่ยเลย หลิ่วปั้นเซี่ยไม่ฆ่าเขาก็นับว่าใจดีมากแล้ว
ต้องรู้จักกันจริงถึงจะรู้ว่ามู่ฝ่าซานั้นใจนักเลงกับเพื่อนพ้องมากแค่ไหน เขาดูแลหม่าซิวที่พิการไม่ห่างไปไหน แค่จุดนี้จุดเดียวก็มองเห็นเค้าลางบางอย่างได้
เพื่อนพ้องที่ตายไปมีโอกาสฟื้นคืนชีพ มู่ฝ่าซาได้ยินข่าวนี้ก็แทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ มู่ฝ่าซาที่ใจเย็นลงในที่สุดก็เข้าใจว่าปัญหาสำคัญอยู่ที่ตรงไหน
ทีมพิชิตฐานเผ่ามารได้โดยไม่เสียหาย เฒ่าฮันส์และพวกแทบจะเฝ้ายามอยู่บนไหล่เขาแต่กลับได้รับเหรียญเกียรติยศชั้นหนึ่ง นั่นมันโอกาสที่เก็บมาได้เปล่า ๆ ชัด ๆ