เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท่ามกลางอาการปวดศีรษะอย่างรุนแรง หลิ่วปั้นเซี่ยค่อย ๆ ฟื้นคืนสติขึ้นมา ศีรษะของเขาราวกับกำลังจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ เขานึกย้อนกลับไปอย่างเลือนรางว่า ก่อนหมดสติไปนั้น เขาได้แยกพลังจิตวิญญาณส่วนหนึ่งออกมาแล้วถ่ายเทเข้าไปในนกตัวน้อยตัวนั้น ซึ่งนั่นก็เท่ากับเป็นการตัดแบ่งดวงจิตวิญญาณของตนเองออกไปส่วนหนึ่ง
ในตอนนั้นเพราะกำลังเผชิญกับความเสี่ยงที่พลังจิตวิญญาณจะถูกใช้จนหมดสิ้น หลิ่วปั้นเซี่ยจึงไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไรนัก จากนั้นความเหนื่อยล้าอันไร้ที่สิ้นสุดก็ถาโถมเข้ามาหลังจากใช้พลังจิตวิญญาณจนเกินขีดจำกัด ทำให้เขาหมดสติไปโดยตรง กระทั่งฟื้นขึ้นมาจึงตระหนักว่าศีรษะของตนปวดราวกับจะแตก ความทรมานเช่นนี้ทำให้หลิ่วปั้นเซี่ยแทบอยากเอาหัวโขกกำแพงให้รู้แล้วรู้รอด
หลิ่วปั้นเซี่ยต้องการโคจรปฐมปราณเพื่อบรรเทาอาการปวดศีรษะ แต่ทันทีที่กระตุ้นพลังจิตวิญญาณ ความรู้สึกเหมือนฟ้าดินหมุนคว้างก็พลันถาโถมเข้ามา เขากรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะล้มตัวลงนอนอีกครั้ง
เสียงของพี่หม่าไจ่ดังขึ้นอย่างสะใจ “ได้ลิ้มรสความเจ็บปวดแล้วสินะ บนโลกนี้จะมีเรื่องดี ๆ ที่ได้แต่ประโยชน์โดยไม่ต้องจ่ายอะไรเลยได้อย่างไร”