เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิ่วปั้นเซี่ยพูดอยู่ไม่กี่คำก็รู้สึกหนังตาหนักอึ้ง เขาโบกมืออย่างเหนื่อยล้า ซางลั่วดึงลอว์เรนซ์ถอยลงไป หลิ่วปั้นเซี่ยเอนกายพิงใบกระบี่ใหญ่สองหัวที่กว้างใหญ่ล้มตัวลงนอน หนังตาราวกับถูกราดด้วยตะกั่ว หนักจนยกไม่ขึ้น
หลิ่วปั้นเซี่ยหลับตาลงตามธรรมชาติ พลังจิตวิญญาณเข้าสู่สมอง พลังจิตวิญญาณของหลิ่วปั้นเซี่ยต้องการพักฟื้นอย่างเร่งด่วน เมื่อพลังจิตวิญญาณเข้าสู่สมอง หลิ่วปั้นเซี่ยก็พูดกับตำหนักจันทรา “ราชันหมาป่า ใช่ไหม ตำหนักจันทราไม่ได้มีแค่เธอที่หมายปอง อักษรมูลฐานอัคคีก็หมายปองอยู่ด้วย อักษรมูลฐานอัคคีพวกนี้รู้ดีว่าอารมณ์ของฉันแย่แค่ไหน เธอคิดเอาเองก็แล้วกัน”
พูดจบ พลังจิตวิญญาณของหลิ่วปั้นเซี่ยก็ถอนออกจากสมอง เขาพิงนั่งอยู่ตรงนั้นแล้วหลับสนิท หัวหมาป่าหนึ่งหัวปรากฏขึ้นเหนือตำหนักจันทรา หัวหมาป่าจ้องมองธงอักษรพิรุณที่ปักอยู่ในน้ำพุแห่งปฐพี จิตมังกรก็ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว จ้องมองหัวหมาป่าที่เปลวเพลิงพลุ่งพล่านด้วยสีหน้าดุร้าย