เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นาฬิกาข้อมือระบบสั่นเตือนว่ามีการติดต่อ หลิ่วปั้นเซี่ยชำเลืองมองแวบหนึ่ง เป็นเซ่อฉีจริง ๆ ด้วย ผู้นำค่ายคนนี้ทนอยู่เฉยไม่ได้แล้ว เธอรู้ว่าตัวหมิงเกอไปพบหลิ่วปั้นเซี่ย เธอจึงรู้สึกกระวนกระวายและตึงเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
หลิ่วปั้นเซี่ยตัดสายทันที เขารับเงินมัดจำของตัวหมิงเกอแล้ว ย่อมไม่อาจเล่นสองหน้า พี่ลูกสมุนลืมการโต้เถียงเมื่อครู่ไปแล้ว เธอถามอย่างไม่เข้าใจว่า “ทำอะไรน่ะ? หวังจับแล้วปล่อยหรือ?”
หลิ่วปั้นเซี่ยกล่าวว่า “ตัวหมิงเกอแสดงความจริงใจออกมาแล้ว ไม่จำเป็นต้องโลเลสองฝ่าย”
พี่ลูกสมุนกล่าวด้วยสีหน้าเจ็บปวดราวกับใจจะขาด “พระแม่เซี่ย แต่ก่อนฉันไม่เคยเห็นว่านายสูงส่งถึงเพียงนี้ นายกับตัวหมิงเกอทำสัญญากันแล้วหรือ? ข้อตกลงปากเปล่าก็นับได้ด้วยหรือ?”
หลิ่วปั้นเซี่ยกล่าวอย่างไม่พอใจ “คำพูดของสุภาพบุรุษเอ่ยออกแล้วแม้รถสี่ม้าตามก็ไม่ทัน สิ่งที่รับปากไว้ย่อมไม่อาจกลับคำ”
พี่ลูกสมุนตำหนิ “ใครบอกให้นายกลับคำ? ข้อเรียกร้องของตัวหมิงเกอเพียงแค่ให้นายแสดงท่าทีสนับสนุนเขาเท่านั้น ปัญหาตอนนี้คือเขาเรียกร้องให้นายไม่สนับสนุนเซ่อฉีแล้วหรือ?”