เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิ่วปั้นเซี่ยโต้กลับอย่างรวดเร็วว่า “ดูหน้าตาอวดดีที่ได้ใจของนายสิ ฉันไม่ได้ขอร้องนาย ฉันมีวิชาก้าวเท้าสองวิชา แถมยังต้องควักคะแนนสะสมออกมา นี่คือการแลกเปลี่ยนอย่างเป็นทางการ ก่อนอื่นต้องพูดให้ชัด การหลอมรวมวิชาก้าวเท้าสองวิชาไม่นับเป็นการซื้อจากผู้ควบคุมสูงสุดใช่ไหม”
นี่เป็นปัญหาหลักการสำคัญ หลิ่วปั้นเซี่ยไม่กล้าประมาทเด็ดขาด หลิ่วปั้นเซี่ยครุ่นคิดอยู่ในใจเนิ่นนาน เขาสรุปได้ข้อหนึ่งว่า การซื้อเคล็ดวิชาจิตใจจากผู้ควบคุมสูงสุดก็เหมือนการก่อตึกสูงเสียดฟ้าแล้วเอาอิฐที่ไม่มั่นคงไปก่อใส่ วันหน้าหากเกิดข้อขัดแย้งกับผู้ควบคุมสูงสุด ผู้ควบคุมสูงสุดเพียงดึงอิฐที่เป็นฐานรากเหล่านั้นออก ตึกสูงแค่ไหนก็พังทลาย
ปัจจุบันเคล็ดวิชาจิตใจของหลิ่วปั้นเซี่ยเพียงพอใช้แล้ว ส่วนเทคนิควิชาก้าวเท้าที่อาซ่าซือส่งมา นั่นเป็นเพียงการเสริมให้ดีขึ้น หากหลอมรวมกับวิชาก้าวสยบคลื่นลมได้ก็ดีที่สุด หากผู้ควบคุมสูงสุดนับการหลอมรวมว่าเป็นการซื้อด้วย หลิ่วปั้นเซี่ยยอมไม่ใช้ดีกว่า
พี่ลูกสมุนพูดอย่างหงุดหงิดว่า “นายพูดตรง ๆ ไปเลยว่านายกำลังระวังตัวจากฉันอยู่ก็สิ้นเรื่อง”