เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ด้านหลังทางลับมีเสียงแผ่วเบาดังมา เสียงนั้นเบามาก น่าจะเป็นยอดฝีมือที่กระโดดลงมาจากโพรงซึ่งขุดทะลุแล้ว คนผู้นี้คือลูกน้องของไวเคานต์ข่าซิวซือ
หลิ่วปั้นเซี่ยไม่กล้าชักช้า หากถูกขนาบโจมตีจากหน้าหลังเมื่อใด เมื่อนั้นย่อมเป็นวันสิ้นโลกของเขา หลิ่วปั้นเซี่ยรีบคลานไปข้างหน้าอีกหลายก้าว พอเลี้ยวผ่านโค้งนี้ เขาก็อาศัยแสงไฟมองเห็นชัดในที่สุดว่าปลายทางลับคือห้องห้องหนึ่ง ทว่ากลับไม่เห็นไวเคานต์ข่าซิวซือ
ไวเคานต์ข่าซิวซือซ่อนตัวอยู่ข้างทางลับเพื่อรอซุ่มโจมตี ณ จุดที่หลิ่วปั้นเซี่ยมองไม่เห็น ร่างของเขาแนบติดผนัง แม้หูจะหนวก แต่เขายังมีวิธีของตน นั่นคืออาศัยประสาทสัมผัสทางกายตัดสินว่าหลิ่วปั้นเซี่ยกำลังเข้าใกล้หรือไม่ เช่นเดียวกับพวกงู
แม้หลิ่วปั้นเซี่ยจะเคลื่อนไหวช้ามาก ไวเคานต์ข่าซิวซือก็ยังสัมผัสได้ แกตายแน่ ขอเพียงกล้าโผล่หน้ามาก็ตายแน่
ไวเคานต์ข่าซิวซือสัมผัสได้ว่าหลิ่วปั้นเซี่ยกำลังใกล้เข้ามา มาเลย เข้ามาเลย ทันใดนั้นเขากลับตระหนักว่าตนทำเรื่องผิดพลาดไปเรื่องหนึ่ง เหตุใดจึงต้องให้หลิ่วปั้นเซี่ยเห็นแสงด้วย