เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ก่อนหน้าวานนี้ หลิ่วปั้นเซี่ยเองก็ไม่อาจมองทะลุความลึกล้ำของยันต์อักขระ ทว่าเมื่อเปลวอัคคีของตำหนักจันทราผสานเข้ากับปราณแท้ระหว่างการบำเพ็ญเมื่อวาน เขาก็เกิดสัมผัสหยั่งรู้ต่อวิชาแห่งมรรคธาตุไฟราวกับเป็นสัญชาตญาณ
หลิ่วปั้นเซี่ยรู้จักอักขระยันต์หลายสิบตัวบนยันต์อักขระแผ่นนี้ไม่ครบ จำได้เพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น แต่เมื่อประกอบรวมกัน เขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายธาตุไฟที่เผยออกมารำไรจากยันต์อักขระอันซับซ้อนลึกล้ำ
หลิ่วปั้นเซี่ยถือยันต์อักขระพิจารณาอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนกล่าวว่า “ยังซับซ้อนไปหน่อย น่าจะตัดทอนให้กระชับกว่านี้ได้”
อักขระยันต์โบราณที่หลิ่วปั้นเซี่ยเชี่ยวชาญนั้นกระชับลุ่มลึก น่าเสียดายที่ไม่อาจถ่ายทอดให้เย่อวี่หลินได้ แม้ฝีมือวาดยันต์ของเขาจะไม่ได้เรื่อง แต่สายตากลับสูงส่งอย่างแท้จริง
เย่อวี่หลินกล่าวอย่างโมโหว่า “นี่ประกอบขึ้นจากอักขระยันต์ที่กระชับมากแล้ว ฉันพิจารณาคัมภีร์ลับอักขระยันต์สามเล่มที่ซื้อมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า นี่คือวิธีที่ดีที่สุดแล้ว เธอลองดู”