เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหล้าขวดนี้เป็นเหล้าสำหรับกองทัพที่หานมู่หยางมอบให้เป็นการส่วนตัว เป็นของสะสมอายุกว่า 30 ปี กลืนเหล้าแรง ๆ ลงคอไปอึกหนึ่ง สีหน้าของเฒ่าฮันส์ก็แปลกพิลึก กว่าสิบกว่าวินาทีเต็ม สีหน้าหลงใหลเต็มใบหน้าของเฒ่าฮันส์ก็พ่นลมเหล้าออกมา ก่อนจะหยิบขวดเหล้าขึ้นมาพูดว่า “ข้าว่าทำใจเก็บไว้ค่อย ๆ ดื่มน่าจะดีกว่า”
ไม่รอให้หลิ่วปั้นเซี่ยตอบรับ เฒ่าฮันส์ก็ตบโต๊ะคำรามว่า “เฒ่าขี้เมา เอาน้ำม้าที่พวกแกสะสมไว้มาให้ เอาขวดที่แพงที่สุด”
หลิ่วปั้นเซี่ยไม่รู้สึกอะไรกับเหล้าต่างชาติ ไม่ชอบรสแบบนั้น เขาถือแก้วที่บรรจุเหล้าขาวจิบไปทีละนิดพร้อมถามว่า “เป็นนักล่าหนึ่งดาวมันยากมากหรือ”
เฒ่าฮันส์แล่ขาหมูย่างมันเยิ้มชิ้นโตพร้อมพูดว่า “ในค่ายมีนักล่าหลายร้อยคน นักล่าที่มียศดาวรวมกันมีอยู่ยี่สิบกว่าคน ถ้าเจ้าไม่ทำให้ดิเอโกกับโอกาเสียท่า จำนวนก็คงมากกว่านี้ อย่าโทษเซ่อฉีเลย นางมีเหตุผลเกินไป”