เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สั่วหลัวกล่าวว่า “การทดสอบของคุณเสร็จแล้ว รีบกลับไปพักฟื้นที่หอสังเกตการณ์ทันที ผมเห็นว่าสถานการณ์ที่นี่ไม่ดี มนุษย์หมาป่าอาจเตรียมพร้อมบุกมาตั้งแต่แรก อาจเกิดสงครามใหญ่ได้”
หลิ่วปั้นเซี่ยอำลาสองคนนั้น หญิงร่างร้อนแรงคนนั้นส่งสายตายั่วยวนให้หลิ่วปั้นเซี่ย จากนั้นไม่นานหลิ่วปั้นเซี่ยก็ถูกเย่อวี่หลินที่โมโหหึงลากตัวไป
ขากลับไม่เร่งร้อน หลิ่วปั้นเซี่ยและพวกเดินออกมาได้ระยะหนึ่งอย่างสบาย ๆ เขาหยิบน้ำเต้าไท่จี๋ออกมาแล้วใช้น้ำพุข้างในเช็ดแผล
เกราะหนังมีพลังป้องกันน่าพอใจ หากไม่ใช่เกราะหนังที่เหนียวทนเช่นนี้ ดาบของมนุษย์หมาป่าเมื่อครู่คงตัดแขนหลิ่วปั้นเซี่ยขาดไปแล้ว
ครั้งนี้เสี่ยงเกินไปจริง ๆ โชคดีที่ระเบิดที่เย่อวี่หลินฝังไว้สร้างผลงานมหัศจรรย์ ไม่เช่นนั้นหลิ่วปั้นเซี่ยและพวกก็ไม่สามารถรับมือมนุษย์หมาป่ามากขนาดนี้ได้เลย
สิ่งที่คุกคามหลิ่วปั้นเซี่ยมากที่สุดไม่ใช่หัวหน้าทีมมนุษย์หมาป่าตัวนั้น แต่เป็นหน่วยสอดแนมสองตัวนั้น พละกำลังของหัวหน้าทีมน่าสะพรึงกลัวก็จริง แต่ความเร็วในการตอบสนองด้อยกว่าหน่วยสอดแนมสองตัวนั้นอย่างชัดเจน