เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รูปสลักหญิงงามทองคำถูกเด็กหญิงชุดแดงครอบครอง ด้วยเหตุนี้รูปสลักทองคำจึงมีความสามารถในการเคลื่อนไหว แต่หลิ่วปั้นเซี่ยไม่กล้าหวังลม ๆ แล้ง ๆ ว่าเธอจะเอ่ยปากพูดได้ แม่ของหลิ่วปั้นเซี่ยแข้งขาอ่อนแรง เธอเซถลาลงนั่งบนโซฟาในห้องรับแขก นิ้วมือสั่นเทาอย่างรุนแรง
หลิ่วปั้นเซี่ยเอ่ยถามด้วยความตกตะลึงและสงสัย “พูดได้ตั้งแต่เมื่อไหร่”
รูปสลักหญิงงามทองคำยกมือขวาขึ้น หักนิ้วคำนวณดูแล้วเอ่ย “สองวัน”
หลิ่วปั้นเซี่ยถาม “เธอชื่ออะไร”
รูปสลักหญิงงามทองคำยกมือปิดตาตนเอง หลิ่วปั้นเซี่ยรีบเอ่ย “ถือว่าฉันไม่ได้ถาม ฉันตั้งชื่อให้เธอดีไหม”
นิ้วมือของรูปสลักหญิงงามทองคำแย้มออกเป็นช่องว่าง หลิ่วปั้นเซี่ยเอ่ย “เธอสวมชุดแดง ฉันบำเพ็ญ《เคล็ดชุบหยก》 ให้เธอชื่อหงอวี้เป็นอย่างไร”
รูปสลักหญิงงามทองคำทวนคำหนึ่งรอบแล้วเอ่ย “หงอวี้ ฉันชอบชื่อนี้”
ยามเอ่ยคำท้าย ๆ น้ำเสียงของหงอวี้ก็สะอื้นไห้ เมื่อบำเพ็ญมรรคอย่างต่อเนื่อง เธอก็ระลึกถึงเรื่องราวในอดีตชาติ เธอไม่อยากใช้ชื่อเดิม นั่นหมายถึงความเจ็บปวดอันกัดกินใจชนิดหนึ่ง