เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตัวตนของไป่เหอจีปิดบังมิดชิด นางอยู่ในนครหลวง แต่บรรดาลูกหลานรุ่นสองเหล่านี้ไม่เพียงไม่เคยพบ ยังไม่เคยได้ยินชื่อนางมาก่อน จนกระทั่งนางเอ่ยตัวตนออกมาเอง หลิ่วปั้นเซี่ยจึงยืนยันตัวตนของนางได้
หลิ่วปั้นเซี่ยทำมือเชื้อเชิญด้วยมือซ้าย ชายตรงหน้ายอมหลบออกไป ไป่เหอจีนั่งลงอย่างสง่างามพลางพยักหน้า ชันเข่าชิดกัน วางมือทั้งสองบนตัก กล่าวว่า “ขอบคุณคุณหลิ่วมากที่ไม่ไล่ฉันออกไปนอกประตู”
หลิ่วปั้นเซี่ยยังคงเตรียมพร้อมต่อสู้ ซ่งเสี่ยวอวี่มองเขาอย่างกังวล เขาจำได้ นี่คือหญิงที่หนีไปด้วยเฮลิคอปเตอร์ในวันนั้น เป็นศัตรูของหลิ่วปั้นเซี่ย
หลิ่วปั้นเซี่ยกล่าวช้า ๆ “ขึ้นประตูมาก็เป็นแขก”
ไป่เหอจีรู้ว่ายังพูดไม่จบ หลิ่วปั้นเซี่ยกล่าวต่อ “แขกมีทั้งแขกไม่ได้รับเชิญและแขกชั่วร้าย ฉันไม่รังเกียจที่จะคิดถึงเจตนาของคุณในแง่ร้ายที่สุด”