เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่อวี่หลินมีสีหน้าสงบนิ่ง ประหนึ่งไม่รู้ถึงความในใจของนักพรตหญิงเสวยจันทร์แม้แต่น้อย สองมือนางยื่นน้ำเต้าไท่จี๋ไปตรงหน้านักพรตหญิงเสวยจันทร์พลางกล่าว “การที่เมิ่งหลานและเสี่ยวเซวียสามารถก้าวเข้าสู่ประตูแห่งการบำเพ็ญได้ มีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับน้ำในน้ำเต้าใบนี้ และนี่ก็เป็นสาเหตุหลักที่ว่าเหตุใดพรสวรรค์ของปั้นเซี่ยถึงได้เหนือล้ำเกินธรรมดาถึงเพียงนี้เจ้าค่ะ”
นักพรตหญิงเสวยจันทร์รับเอาน้ำเต้าวิเศษมา หมายจะดึงหัวมังกรของน้ำเต้าออกอย่างเป็นกันเอง ดึงคราหนึ่งกลับดึงไม่ออก นักพรตหญิงเสวยจันทร์ชะงักงันไปอย่างเห็นได้ชัด นางออกแรงอีกครั้ง อย่าว่าแต่น้ำเต้าเลย ต่อให้เป็นน้ำเต้าเหล็กกล้าก็ไม่อาจทานทนพลังเช่นนี้ได้ นักพรตหญิงเสวยจันทร์ย่อมรู้ซึ้งถึงเรี่ยวแรงของตนเองเป็นอย่างดี
ทว่าน้ำเต้าไท่จี๋กลับนิ่งสนิทไม่ไหวติง แม้แต่รอยบิดเบี้ยวเพียงเล็กน้อยก็ไม่มี หลิ่วปั้นเซี่ยยื่นมือออกไปดึงหัวมังกรออกมาได้อย่างง่ายดายพลางเอ่ย “น้ำพุเหมันต์ในนี้มีอยู่มากทีเดียว มีมากถึงเจ็ดแปดร้อยลิตรเชียวล่ะ”
นี่คือน้ำเต้าวิเศษที่สามารถกักเก็บสิ่งของได้ นักพรตหญิงเสวยจันทร์สูดดมปราณวิญญาณอันหนาวเหน็บที่แผ่รอยซึมกรุออกมาจากน้ำเต้าวิเศษ พลางมองหลิ่วปั้นเซี่ยด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย