เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ก้าวเข้าสู่ธรณีประตูแห่งการบำเพ็ญ ก็สามารถรับรู้ถึงการสั่นสะเทือนของปราณวิญญาณได้ แม้แต่คนธรรมดาก็รู้ว่าหยกมีจิตวิญญาณ ผู้บำเพ็ญมรรคย่อมรู้ชัดกว่า ปัญหาคือการรู้เป็นเรื่องหนึ่ง การทำได้เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ไม่มีใครดูดซับปราณวิญญาณในหยกได้ นี่ต่างหากคือปัญหาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
การที่หลิ่วปั้นเซี่ยดูดซับปราณวิญญาณจากหยกขาวไร้มลทินทำให้สีหน้าของน้าเจและพวกเปลี่ยนไปด้วยความสะพรึง เคล็ดชุบหยกที่ได้ชื่อว่าเป็นของไร้ค่า กลับมีคนบำเพ็ญสำเร็จแล้ว
เย่อวี่หลินสังเกตปฏิกิริยาของทุกคนอย่างเงียบ ๆ นางทำมือให้หลิ่วปั้นเซี่ยเก็บหยกขาวไร้มลทิน น้าเจเอ่ย “อวี่หลิน คนกับวรยุทธ์มีระดับความเข้ากัน บางทีศิษย์ของคุณอาจเหมาะกับเคล็ดชุบหยกพอดิบพอดี ส่วนคนอื่นอาจไม่สำเร็จก็ได้”
เย่อวี่หลินถามอย่างเรื่อย ๆ “น้าเจ้าปราดเปรื่อง ไม่ทราบว่าท่านหมายความว่าอย่างไร”