เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คำพูดของหลิ่วปั้นเซี่ยยังไม่ทันจบ เขายังไม่ทันเอ่ยถึงโอสถวิเศษเม็ดสีทองม่วงนั้น เย่อวี่หลินก็รีบเอ่ยขึ้นอย่างกระตือรือร้นว่า “ถุงหอมที่อาจารย์ผู้นี้มอบให้ กับแหวนเก็บสิ่งของที่เธอได้มา พื้นที่ข้างในมันเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสหรือเปล่า”
หลิ่วปั้นเซี่ยพยักหน้าเอ่ยว่า “เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ด้วย”
เย่อวี่หลินเอ่ยว่า “กำไลข้อมือของอาจารย์ผู้นี้ หล่อหลอมโดยบรรพจารย์เมื่อนานแสนนานมาแล้ว ได้ยินว่าต้องอาศัยพลังจากหลายฝ่ายและใช้เวลาหลายสิบปีกว่าจะสร้างสำเร็จ ข้างในก็เป็นพื้นที่ว่างเปล่าเช่นกัน
ในน้ำเต้าลูกนี้กลับมีไท่จี๋อยู่ ไม่ว่าจะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติหรือถูกบ่มเพาะขึ้นภายหลัง ความลับของน้ำเต้าลูกนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่เราจะคาดเดาได้ในตอนนี้”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ หลี่เมิ่งหลานก็ถามว่า “เธอบอกว่าตอนที่ได้น้ำเต้ามา เพราะเลือดสาดลงไปจึงทำให้น้ำเต้าเปิดออกงั้นหรือ”