เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อกลับถึงปากถ้ำ หลี่เมิ่งหลานปฏิเสธความคิดที่หลิ่วปั้นเซี่ยจะอุ้มเธอเข้าไปอย่างเด็ดขาด จะให้คนอื่นมองเห็นความผิดปกติไม่ได้ หลี่เมิ่งหลานเพิ่งกลายเป็นหญิงสาวเต็มตัว จู่ ๆ ก็รู้สึกเขินอายขึ้นมา
หลี่เมิ่งหลานกลับถึงเรือนหินของตน ดวงตาและคิ้วฉายแววชื่นรัก ก่อนจะยกมือปิดใบหน้าร้อนผ่าว ไม่กล้าเงยขึ้น ไม่มีชุดเจ้าสาวสีขาวสะอาดและไม่มีผ้าคลุมหน้าสีแดงตามธรรมเนียมประเทศหัว แต่กลับร่วมรักกันกลางป่ารกร้าง แม้แต่หลี่เมิ่งหลานเองก็ไม่รู้ว่าเหตุใดจู่ ๆ ตนจึงกล้าหาญขนาดนี้ ถึงกับเป็นฝ่ายริเริ่มทำเรื่องเช่นนั้น
โชคดีที่เซวี่ยเจิ้งอี้กำลังบำเพ็ญ เขาขยันยิ่งกว่าหลี่เมิ่งหลานเสียอีก หลังปรารถนามาหลายปีและเพิ่งสมหวังในคราวเดียว เซวี่ยเจิ้งอี้จึงระเบิดความกระตือรือร้นในการบำเพ็ญออกมาอย่างยากจะจินตนาการ
หลิ่วปั้นเซี่ยเดินตรวจเรือนหินหลายหลัง เห็นอาจารย์คนงามยังคงเก็บตัวบำเพ็ญ ส่วนเซวี่ยเจิ้งอี้ก็กำลังบำเพ็ญ เขาจึงได้แต่ออกไปอีกครั้งเพื่อรับหน้าที่เฝ้ายามต่อ ท้องฟ้าเริ่มสางแล้ว หลิ่วปั้นเซี่ยนั่งเหม่อพร้อมรอยยิ้มโง่งม ใต้แสงอรุณยิ่งดูโง่เป็นพิเศษ