เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิ่วปั้นเซี่ยไม่รู้ว่าข้างนอกเป็นเวลาตะวันตกดินแล้ว เขาขี่ม้าผีออกมาเพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน หากข้างนอกมีซุ่มโจมตี ขี่ม้าผีหนีได้เร็วกว่าแน่นอน
สิ่งที่คาดไม่ถึงคือเย่อวี่หลินอยู่ใกล้ ๆ เหล่าผู้สืบสายแห่งวิถีเต๋าที่มาดูศึกก็อยู่ที่นั่นด้วย หลิ่วปั้นเซี่ยเพิ่งโล่งใจ ก็ได้ยินเสียงคำรนของการยุบตัวลงของผืนดิน หลิ่วปั้นเซี่ยหันกลับ สุสานจำลองทั้งแห่งถล่มกลายเป็นหลุมลึกมหึมา
ทุกคนมองหน้ากันด้วยความตกใจ สุสานจำลองเหตุใดจึงถล่ม เป็นเพราะไป กลไกอะไรเข้าหรือไม่ ซางจื่อฮ่าวมาถึงหน้าว่านฉินเฟิง ภายใต้สายตาเย็นเยียบที่จ้องเขม็งของว่านฉินเฟิง เขาจำต้องฝืนใจพูดว่า “เราไม่ใช่คู่ต่อสู้ เขาแข็งแกร่งเกินไป”
ซางจื่อฮ่าวแอบเปลี่ยนแนวคิด เขาพูดว่าเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ แต่ไม่ได้บอกว่าฝ่ายนั้นเหลือเพียงสามคนที่ต้องเผชิญหน้ากับหลิ่วปั้นเซี่ย ว่านฉินเฟิงย่อมเข้าใจผิดโดยธรรมชาติว่าคนทั้งสิบแปดรวมกันก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลิ่วปั้นเซี่ย