เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ศีรษะกระแทกกวาดออกด้านข้าง เซวี่ยเจิ้งอี้ยกแขนโค้งขึ้นรับ หมัดซ้ายของหลิ่วปั้นเซี่ยพุ่งออกจากใต้รักแร้ กระแทกเข้าที่ไหล่ของเซวี่ยเจิ้งอี้ เซวี่ยเจิ้งอี้ลอยถอยหลังไปเหมือนถุงผ้าขาด
หลิ่วปั้นเซี่ยเก็บหมัดแล้วหันตัว เซวี่ยเจิ้งอี้ล้มลงนั่งก้นกระแทกพื้น เขาใช้มือยันพื้นลุกขึ้น พร้อมพ่นเลือดออกมาหนึ่งคำรบ หลิ่วปั้นเซี่ยและหลี่เมิ่งหลานรีบพุ่งเข้าไป
เซวี่ยเจิ้งอี้กวาดมืออย่างหนักแน่นแล้วตวาดว่า “ตกใจอะไรกัน ปั้นเซี่ย ฉันถามเธอ หากคนที่เผชิญหน้าคือศัตรู เหตุใดหมัดนี้จึงไม่โจมตีตำแหน่งหัวใจของเขา แต่กลับไปกระแทกที่ไหล่”
หลิ่วปั้นเซี่ยพลั้งมือทำร้ายเซวี่ยเจิ้งอี้โดยไม่ตั้งใจ ในใจกำลังหวาดหวั่น เมื่อได้ยินคำตวาดของเซวี่ยเจิ้งอี้ เขาจึงพูดแก้เก้อว่า “ผมเป็นห่วงว่าจะทำร้ายคุณมาตลอด จึงไม่กล้าออกหมัดพลุ่งพล่าน”
เซวี่ยเจิ้งอี้หัวเราะเสียงดัง ในเสียงหัวเราะนั้นยังไอเลือดคั่งออกมาอีกคำรบ หลี่เมิ่งหลานเอ่ยตำหนิว่า “ศิษย์พี่ คุณอายุมากแล้ว เรื่องประลองปล่อยให้ฉันจัดการก็พอ”