เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มีมุกตลกฝืดเรื่องหนึ่งเล่าถึงการร่วงหล่นจากที่สูง ว่ากันว่าหากตกจากชั้นสอง จะได้ยินเสียง “แปะ” ก่อน แล้วค่อยตามด้วยเสียงกรีดร้อง “อ๊าก” แต่ถ้าตกลงมาจากชั้นยี่สิบ จะเริ่มด้วยเสียงกรีดร้องโหยหวน “อ๊าก... อ๊าก...” ก่อน แล้วค่อยจบลงด้วยเสียง “แปะ”
มุกตลกนี้ไม่ถูกต้องเอาเสียเลย หลิ่วปั้นเซี่ยรู้ว่าตัวเองขายหน้าแล้ว ผิวน้ำอยู่ห่างจากเย่อวี่หลินเพียงแค่สองเมตรกว่า เทียบเท่ากับความสูงเพียงชั้นเดียว ทว่าหลิ่วปั้นเซี่ยกลับเปล่งเสียงกรีดร้องออกมาได้แค่ครึ่งคำ
ความคิดของหลิ่วปั้นเซี่ยกระโดดโลดเต้นไปเรื่อย เย่อวี่หลินย่อมคิดไม่ถึงว่าเขายังมีอารมณ์มานึกถึงมุกตลกฝืดเช่นนี้ เย่อวี่หลินชูไข่มุกราตรีขึ้น ก้มมองหลิ่วปั้นเซี่ยดุจเทพธิดาท่ามกลางราตรีมืดมิดพลางเอ่ยว่า “ชีพจรมังกรสายนี้พิเศษมาก ไม่ใช่ชีพจรมังกรธรรมดาทั่วไป มิเช่นนั้นก็คงไม่นำพาให้สำนักจันทราวารีต้องล่มสลาย ชีพจรมังกรสายนี้ประสานสอดคล้องกับยอดเขาเก้าสิบกว่าลูกที่อยู่ไกลออกไป บริเวณรอบยอดเขาลูกนี้จึงเป็นแดนดินมงคลที่ซ่อนลมกักเก็บปราณ แก่นแท้ทั้งหมดตกผลึกรวมกันอยู่ที่นี่ จนก่อกำเนิดเป็นสระวิญญาณอันแสนพิเศษนี้ขึ้นมา