เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซวี่ยเจิ้งอี้หนีไปอย่างรวดเร็ว หลิ่วปั้นเซี่ย หลี่เมิ่งหลาน และเย่อวี่หลินเดินช้า ๆ ตามหลังราวกับเดินเล่น ใจของหลิ่วปั้นเซี่ยโปร่งใส เห็นแม่ทัพไร้ศีรษะได้ที่พำนักสุดท้ายที่สมบูรณ์แบบที่สุด หลิ่วปั้นเซี่ยมีความสุขในใจที่บรรยายไม่ถูก
ที่แท้มีความสนองแห่งกรรมของฟ้าดินจริง ๆ มีฟ้าผ่าลงมาจริง ๆ หลิ่วปั้นเซี่ยสาบานในใจว่าจะไม่สาปแช่งฟ้าดินอีก กลัวว่าถ้าถูกฟ้าผ่าจริง ๆ จะแย่
หลี่เมิ่งหลานจู่ ๆ พูด “ฉันเห็นข่าวต่างประเทศเมื่อหลายปีก่อนมีคนถูกฟ้าผ่าติดกันสองครั้ง กล้องวงจรปิดแสดงว่าหลังถูกฟ้าผ่าล้มแล้วเขาลุกวิ่งหนีไปโดยไม่หันกลับมา เขาได้รับทัณฑ์สวรรค์ด้วยหรือไม่”
เย่อวี่หลินพูด “ฉันไม่เคยเห็น จึงพูดพล่อย ๆ ไม่ได้ อาจใช่หรือไม่ใช่ก็ได้”
หลี่เมิ่งหลานรู้สึกว่าคำตอบนี้ไม่น่าพอใจเอาเสียเลย เย่อวี่หลินมีท่าทีเหมือนขอไปที หลิ่วปั้นเซี่ยพูด “อาจารย์ ได้ยินว่าต่างประเทศมีคนตอนมีชีวิตถูกฟ้าผ่าหลายครั้ง ตายแล้วป้ายหลุมศพของเขาก็ถูกฟ้าผ่าหัก”