เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เด็กหญิงในตะปูสะกดดวงจิตเก้าหยินกลืนกินวิญญาณของชายคนนั้นลงไป นั่งลงอย่างสงบในมิติปิดของตะปูสะกดดวงจิตเก้าหยิน ดูเรียบร้อยและเชื่อฟังอย่างยิ่ง หากหลิ่วปั้นเซี่ย
คาดเดาไว้ตั้งนานแล้วว่าดวงกายดวงจิตของเด็กหญิงอยู่ในตะปูสะกดดวงจิตเก้าหยิน ทว่าการคาดเดาก็เป็นเรื่องหนึ่ง การได้เห็นด้วย “ตา” ตนเองกลับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ตาซ้ายพลันส่งความเจ็บปวดจาง ๆ ออกมา หลิ่วปั้นเซี่ยคาดว่าคงใช้ความสามารถของเนตรซ้ายเบิกสวรรค์นานเกินไปแล้ว หลิ่วปั้นเซี่ยกะพริบตาติด ๆ กัน เพื่อให้ตาซ้ายของตนกลับคืนสู่สภาวะปกติ
ความเหนื่อยล้าอย่างยิ่งยวดถาโถมเข้ามา หลิ่วปั้นเซี่ยปรับเบาะที่นั่งไปข้างหลัง เพื่อให้ตนเองอยู่ในท่ากึ่งนอนกึ่งนั่งแล้วผล็อยหลับลึกไป
ยามที่หลิ่วปั้นเซี่ยตื่นขึ้นมา รถได้จอดอยู่ในจุดพักรถบนทางด่วนแล้ว หลี่เมิ่งหลานก็กำลังพิงเบาะหลับสนิทอยู่เช่นกัน เย่อวี่หลินยังคงไม่ตื่น มีเพียงเซวี่ยเจิ้งอี้ที่นั่งเหม่อลอยอยู่ตรงตำแหน่งเบาะหลัง
เมื่อเห็นหลิ่วปั้นเซี่ยตื่นขึ้นมา เซวี่ยเจิ้งอี้ก็ทำสัญญาณมือจุ๊ปากให้เงียบเสียง แล้วก้าวลงจากรถไปพร้อมกับหลิ่วปั้นเซี่ยอย่างเงียบเชียบ หลิ่วปั้นเซี่ยและเซวี่ยเจิ้งอี้นั่งลงบนโขดหินริมถนน หลิ่วปั้นเซี่ยคาบบุหรี่พลางเอ่ยถามว่า “ธาราวิญญาณที่คุณบอกว่าได้ผลดีน่ะ มันดีขนาดไหนกัน?”