เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เด็กสาวหันตัวอย่างสง่างามเดินไปนอกประตู เซวี่ยเจิ้งอี้ก้มหลังค้อมตัว คอยตามรับใช้อยู่ห่างด้านหลังเด็กสาวสองก้าวอย่างระมัดระวัง ท่าทีถ่อมตนยิ่ง
ใจหลิ่วปั้นเซี่ยร้อนผ่าวขึ้นมา ยอดคนเร้นโลก นี่คือศิษย์ร่วมสำนักของเหล่าเซวีย แถมยังเป็นยอดคนแท้จริงที่มีสถานะสูงกว่าเหล่าเซวีย
หลี่เมิ่งหลานคล้องแขนหลิ่วปั้นเซี่ยอย่างเป็นธรรมชาติ ค่อย ๆ ตามไปข้างหลัง หลิ่วปั้นเซี่ยและหลี่เมิ่งหลานเดินออกจากประตูภัตตาคาร เด็กสาวก็พูดอย่างไม่เกรงใจ “พวกคุณสองคนไม่ต้องตามมา”
เซวี่ยเจิ้งอี้หันมา ประสานหมัดทั้งสองด้วยสีหน้าอ้อนวอน หลิ่วปั้นเซี่ยยิ้ม พูด “พี่หลาน ฉันพาเธอไปเดินเล่นแถวนี้กัน”
หลี่เมิ่งหลานส่งเสียง “ฮึ” ทางจมูก พูด “หมาไร้บ้านที่ไม่มีที่ไป มาทำเป็นสูงส่งอะไร”
เด็กสาวหมุนตัวกลับราวพายุ หลี่เมิ่งหลานพูดด้วยรอยยิ้มกึ่งยิ้มกึ่งไม่ “ฉันเรียนอ่านริมฝีปาก เนื้อหาที่คุณคุยกับเหล่าเซวียฉันอ่านออก บ้านแตกสลายคนตายหมด คุณยังคิดว่าเหล่าเซวียน่าผิดหวังอีก ในเมื่อดูถูกเหล่าเซวีย ก็อย่ามาหาเขา”