เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กลับบ้านเกิดแท้ ๆ แต่กลับต้องพักโรงแรม หลิ่วปั้นเซี่ยมองแสงอรุณนอกหน้าต่างแล้วหัวเราะขื่น เรื่องนี้โทษได้เพียงสภาพความเป็นอยู่ที่บ้านไม่ดีพอ เงินเดือนของพ่อไม่สูง ร้านสะดวกซื้อเล็ก ๆ ของแม่ก็ทำกำไรได้ไม่มาก การซื้อห้องชุดสองห้องนอนนี้ได้ก็นับเป็นขีดจำกัดของครอบครัวแล้ว
ครั้งนี้เขาต้องทิ้งเงินไว้ให้ครอบครัวบ้าง อย่างน้อยก็เพื่อไม่ให้พวกท่านต้องกังวลกับค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันอีก แน่นอนว่าหลิ่วปั้นเซี่ยจะไม่ให้เงินพวกท่านมากเกินไป เพราะนั่นจะทำให้พ่อผู้มีประสาทสัมผัสทางการเมืองอยู่บ้างเกิดความระแวดระวัง
เสียงเคาะประตูดังขึ้น หลิ่วปั้นเซี่ยเปิดประตูห้อง หลี่เมิ่งหลานกล่าวด้วยท่าทางงัวเงียว่า “ฉันกระหายน้ำ”
หลิ่วปั้นเซี่ยบิดจมูกของหลี่เมิ่งหลานเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “เข้ามาสิ”
หลี่เมิ่งหลานยังไม่ตื่นเต็มที่ หลังจากขับรถมาทั้งวัน เธอก็เหนื่อยล้าเหลือเกิน เมื่อเดินเข้าห้องจึงทิ้งตัวลงนอนบนเตียงทันที หลิ่วปั้นเซี่ยใช้ลูกไม้เดิม เปิดน้ำแร่หนึ่งขวดแล้วเทน้ำทิ้ง จากนั้นใช้น้ำเต้าน้อยเติมน้ำลงในขวดจนเต็ม