เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สุดท้ายเซวี่ยเจิ้งอี้ก็อาศัยหน้าด้านอยู่ต่อจนได้ ตอนเที่ยงคืนเซวี่ยเจิ้งอี้กลับไปพักที่ห้องพักแขกของเขา พร้อมกำชับว่าหลิ่วปั้นเซี่ยต้องนอนตอนยามจื่อด้วย หลิ่วปั้นเซี่ยจำคำกำชับของหลี่เมิ่งหลานได้ เขายืนท่าม้าติดต่อกันครึ่งชั่วโมงก่อนจะเข้านอน
ตื่นขึ้นตอนเช้า หลิ่วปั้นเซี่ยถูกเสียงเคาะประตูปลุก หลี่เมิ่งหลานมองหลิ่วปั้นเซี่ยผ่านช่องประตูแล้วกล่าวว่า “อาเล็กเพิ่งส่งเสื้อผ้ามาให้บ้าง แล้วเราก็ต้องออกเดินทางแล้ว”
หลิ่วปั้นเซี่ยตาปรือกล่าวว่า “ผมจะลุกเดี๋ยวนี้”
หลี่เมิ่งหลานกัดริมฝีปากยิ้มอย่างเขินอายกล่าวว่า “พ่อบอกไว้ก่อนออกไปว่าให้น้ำชนิดนั้นเหลือไว้มากหน่อย”
หลี่เมิ่งหลานเปิดประตูให้กว้างขึ้น ยัดถังน้ำแร่ขนาดใหญ่สามถังเข้ามา แล้วกลั้นยิ้มจากไป หลิ่วปั้นเซี่ยถอนหายใจเงียบ ๆ สมแล้วที่ถูกคนจับตา
หลิ่วปั้นเซี่ยยังคงปิดประตูอย่างระมัดระวัง ใช้น้ำจากน้ำเต้าวิเศษเติมถังน้ำแร่ขนาดสิบลิตรสามถังนี้จนเต็ม หลังล้างหน้าล้างตาแล้วเดินลงบันได หลี่เมิ่งหลานกับมารดาของเธอและเซวี่ยเจิ้งอี้รอเขาอยู่ที่ห้องอาหารเพื่อกินอาหารเช้าแล้ว