เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หญิงสาวรูปร่างอรชรหน้าตาสวยคนหนึ่งประคองหญิงวัยกลางคนจากด้านหลัง พลางเอ่ยกับหลี่เมิ่งหลานว่า “พี่หลาน อาเขยล้มป่วยลง คุณอาเลยมาดูแล”
ฝีเท้าของหลี่เมิ่งหลานชะงัก หญิงสาวเอ่ยต่อ “อาเขยป่วยหนักมาก”
เท้าของหลี่เมิ่งหลานราวกับถูกตอกตะปูไว้ หลิ่วปั้นเซี่ยได้ยินถนัดหู เขาคาบบุหรี่แล้วโบกมือให้หลี่เมิ่งหลานกลับไป แต่หลี่เมิ่งหลานกลับเดินมาที่รถ เปิดประตูด้านหลังแล้วหยิบถังน้ำแร่ถังนั้นออกมา
หลิ่วปั้นเซี่ยเอ่ยเสียงเบา “เป็นไปไม่ได้ที่จะวิเศษขนาดนั้น”
หลี่เมิ่งหลานลดเสียงลง “ถ้าวิธีธรรมดาได้ผล พ่อของฉันก็คงไม่ล้มป่วยลงเรื้อรังแบบนี้”
หลี่เมิ่งหลานรีบเดินไปที่ประตูบ้าน หญิงสาวถอนหายใจโล่งอกแล้วเข้ามาต้อนรับอย่างสนิทสนม ทว่าหลี่เมิ่งหลานเดินสวนเธอไปด้วยท่าทีเย็นชาพอสมควร
หลี่เมิ่งหลานเดินเข้าไปในบ้าน ตรงดิ่งไปที่ห้องนอน ในห้องมีกลิ่นยาจีนแผนโบราณคละคลุ้ง ชายวัยกลางคนสวมชุดนอนนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง หลี่เมิ่งหลานนั่งลงที่หัวเตียง มองพ่อที่ผมขาวโพลนเต็มศีรษะ ในใจเธอปนเปกันไปด้วยรสชาติหลากหลาย