เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่เมิ่งหลานรักษาคำมั่นอย่างเคร่งครัด ดื่มจนดื่มไม่ไหวแล้วก็ยังไม่ลืมตาขึ้น หลิ่วปั้นเซี่ยเก็บน้ำเต้าวิเศษอย่างระมัดระวัง พลางกล่าวว่า “ความลับเล็ก ๆ น้อย ๆ ทำให้เธอหัวเราะเยาะแล้ว”
หลี่เมิ่งหลานลืมตาขึ้น มองหลิ่วปั้นเซี่ยอย่างสงบ แล้วกล่าวว่า “อาชีพตลอดชีพจริง ๆ หรือ”
หลิ่วปั้นเซี่ยกล่าวอย่างหนักแน่นว่า “ฉันเลี้ยงดูเธอไหว เธอเกษียณตอนหกสิบปี ยังเหลืออีกสามสิบห้าปี เงินเดือนปีละ 120,000 แน่นอนว่าเงินปันผลอะไรพวกนั้นคิดแยก นั่นก็ 4,200,000 ตั้งแต่นี้ไป ฉันจะหาเงินเดือนทั้งชีวิตของเธอออกมาก่อน”
หลี่เมิ่งหลานยิ้มบาง ๆ พลางกล่าวว่า “ฉันไม่ได้โลภเงินขนาดนั้น สหายร่วมรบของฉันต้องใช้เงินรักษาแบบประคับประคองเดือนละ 3,000 หยวน ฉันสัญญาไว้แล้ว ฉันจะรับผิดชอบเธอ”
หลิ่วปั้นเซี่ยวางบัตรธนาคารใบหนึ่งไว้ข้างหมอนของหลี่เมิ่งหลานพลางกล่าวว่า “เราไม่ขัดสนเงิน การ์ดใบนี้มี 200,000 รหัสคือหนึ่งถึงหก อย่าเข้าใจผิด ค่าใช้จ่ายปกติของเราให้เธอเป็นคนดูแล เธอเป็นมืออาชีพ การเดินทางอาจต้องใช้อะไรหลายอย่าง เธอรับผิดชอบซื้อ”