เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชายอ้วนวัยกลางคนคนหนึ่งชูนิ้วโป้งให้หลิ่วปั้นเซี่ย ปรมาจารย์ นี่คือปรมาจารย์ระดับสูงสุดของบุฟเฟต์ ถ้าท่านนี้ไม่กินซี่โครงแกะแต่เลือกอาหารทะเลสด ๆ ละก็ เจ้าของร้านบุฟเฟต์คงต้องร้องไห้แน่
หลิ่วปั้นเซี่ยดูขวยเขิน เขาก้มหน้าถือถาดอาหารเดินกลับไปยังตำแหน่งซี่โครงแกะย่างอีกครั้ง คราวนี้เขายกมาห้าชิ้น
บุฟเฟต์ทั้งร้านฮือฮา คนวิเศษที่จัดการซี่โครงแกะสามชิ้นใหญ่ในสิบห้านาทีก็ยังกินต่อ คราวนี้เขาหยิบไปห้าชิ้น นี่คือลางบอกเหตุว่าจะกินบุฟเฟต์จนเจ๊ง
ยังไงก็เริ่มเสียหน้าแล้ว งั้นก็เสียหน้าให้ถึงที่สุดไปเลย คราวหน้าจะไม่มาที่นี่อีกแล้ว ยังไงก็ไม่ใช่ที่ที่ตัวเองจะบริโภคได้บ่อย ๆ
นั่งลงอีกครั้ง คราวนี้หลิ่วปั้นเซี่ยคล่องแคล่ว เริ่มกำจัดซี่โครงแกะในจานท่ามกลางสายตาผู้คน พนักงานคนหนึ่งพูดอะไรบางอย่างทางวิทยุสื่อสารอย่างร้อนใจ ไม่นานผู้จัดการห้องโถงที่ดูสุภาพเรียบร้อยก็เดินมา