กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 202 ช่วงชีวิตที่เหลือ (ตอนจบ | เพลง: หลังฝนครั้งนี้หยุดลง)
ทะเลสีครามและท้องฟ้าสีคราม
วันที่ยี่สิบแปดธันวาคม ณ ดินแดนไฉ่อวิ๋นจือหนาน อากาศดีจนไม่เหมือนฤดูหนาว
เงยหน้าขึ้นมองเห็นสีครามบริสุทธิ์ไร้เมฆหมอกสุดลูกหูลูกตา ก้มมองลงไปเห็นทะเลสีครามระยิบระยับทอดยาวไปจนถึงขอบฟ้า
บนสนามหญ้าวิวทะเลของรีสอร์ต สายลมทะเลพัดพาเอาไอเค็มชื้นแฉะมาด้วย ทำให้ม่านผ้าโปร่งสีขาวผืนยักษ์ปลิวไสวราวกับคลื่นเมฆที่กำลังม้วนตัว
ซุ้มดอกไม้ทรงโค้งถูกพันไว้ด้วยกุหลาบขาวและใบยูคาลิปตัส แสงแดดส่องผ่านช่องว่างระหว่างกลีบดอกไม้ โปรยปรายแสงระยิบระยับลงบนสนามหญ้า ราวกับความฝันที่ดูเลือนราง
ที่นั่งมีไม่มากนัก แฝงไว้ด้วยความรู้สึกส่วนตัวและความทะนุถนอมอย่างถึงที่สุด
โต๊ะหลักมีเพียงแถวเดียว นั่งโดยคุณย่าหวังเยว่ เฉินเส้าเจี๋ย และเวินหมิ่นหลิง
หวังเยว่สวมชุดถางสีแดงก่ำดูมงคล ผมสีเงินถูกหวีไว้อย่างเรียบร้อย บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยนั้นมีความยินดีที่ไม่อาจซ่อนเร้นได้
มือของเธอขยำผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งไว้แน่น บิดไปบิดมา เผยให้เห็นความตื่นเต้นในใจ