Chapter 0195

ตอนที่ 195 “แต่คุณลั่วคะ นี่มัน...”

วันที่สิบแปดธันวาคม

ยามเช้าในฤดูหนาวของเมืองซูเฉิงมักจะแฝงไปด้วยความเกียจคร้านที่เชื่องช้า

นอกหน้าต่างบานยักษ์จรดพื้นของวิลล่าบนไหล่เขา

ท้องฟ้าเป็นสีเทาขาวที่ดูหม่นหมอง

ชั้นเมฆสีเทากดต่ำลงมาเหนือเค้าโครงของเมืองในระยะไกล ราวกับภาพวาดพู่กันจีนที่หยุดนิ่ง

ภายในห้องนอน เครื่องทำความร้อนใต้พื้นถูกเปิดไว้จนอุ่นสบาย

ผ้าม่านทึบแสงหนาหนักปิดกั้นแสงจากภายนอกไว้อย่างมิดชิด

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายเฉพาะตัวที่ดูคลุมเครือและชวนให้ถวิลหา

สวี่เฉินตื่นมาได้สักพักแล้ว