Chapter 0190

ตอนที่ 190 “สวัสดีค่ะคุณน้าเฉิน”

หนึ่งเดือนต่อมา เมืองเจียงเฉิง

ภายในห้องพักเพื่อนเจ้าบ่าวบนชั้นสูงสุดของโรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายจาง ๆ ของแชมเปญและมวลบุปผา

สวี่เฉินยืนอยู่หน้ากระจกเงาบานยักษ์ เขาขมวดคิ้วมุ่นพลางจับเนกไทเส้นแคบสีเทาเข้มด้วยสีหน้าเรียบเฉย

เขาพันมันครึ่งรอบแล้วก็คลายออก

พันใหม่ แล้วก็คลายออกอีก

เนื้อผ้าของเนกไทนั้นลื่นไหล ทว่ากลับดูไม่เชื่องมือเอาเสียเลยเมื่ออยู่ภายใต้ปลายนิ้วของเขา

บอกตามตรง ของอย่างเนกไทนี่เขาไม่ได้ผูกมานานมากแล้ว

ครั้งล่าสุดที่สวมชุดสูททางการ คือตอนสอบป้องกันวิทยานิพนธ์จบมหาวิทยาลัย