กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 174 “เฮ้อ คนหนุ่มสาวสมัยนี้นี่... ช่างเต็มไปด้วยพลังงานจริง ๆ”
ทั้งสองเปลี่ยนรองเท้าเสร็จแล้วเดินออกจากประตูบ้านไปทีละคน
ลมยามค่ำคืนพัดผ่านใบหน้า นำพากลิ่นอายที่เป็นเอกลักษณ์ของทุ่งนามาด้วย
ยามค่ำคืนของเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้เงียบสงบมาก
ถนนไม่กว้างนัก เพิ่งได้รับการปรับปรุงใหม่เมื่อสองปีก่อน พื้นถนนคอนกรีตที่เรียบเนียนสะท้อนแสงสลัวจากโคมไฟถนน
ร้านค้าทั้งสองฝั่งปิดประตูเหล็กม้วนไปนานแล้ว มีเพียงร้านขายของชำตรงหัวมุมที่ยังเปิดไฟอยู่ ภายในประตูกระจกมีเสียงข่าวจากโทรทัศน์ดังแว่วออกมา ผสมกับเสียงหัวเราะพูดคุยของคนเฒ่าคนแก่
ลั่วอวี่โยวเดินชิดด้านขวาของสวี่เฉิน แทบจะเอาตัวครึ่งหนึ่งเบียดเข้าไป
มือของเธอทิ้งตัวลงตามธรรมชาติ แต่ทุก ๆ สองสามวินาที เธอก็จะ “เผลอ” ลากผ่านหลังมือของชายหนุ่มเบา ๆ