เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 160 “ฉันกำหนดเอง! นี่คือห้องของฉัน!”
แสงสีเขียวของล็อกอิเล็กทรอนิกส์สว่างขึ้น พร้อมเสียง “ติ๊ด” ดังแผ่วเบา
บานประตูโลหะหนาหนักเลื่อนเปิดออกสู่ด้านในอย่างเงียบเชียบ
ภายในห้อง
ไฟสปอร์ตไลท์สีเหลืองนวลส่องลงมาจากรางบนเพดาน แสงไฟกระจายตัวอย่างสม่ำเสมอทั่วทั้งพื้นที่
สายตาของสวี่เฉินมองข้ามประตูไป และหยุดนิ่งอยู่ที่ใจกลางห้องในทันที
ชิงช้าโลหะตัวหนึ่ง?
มันถูกโซ่เส้นหนาแขวนไว้กับคานเพดานที่เสริมความแข็งแรงเป็นพิเศษ รอยเชื่อมต่อเรียบเนียนและมั่นคง เผยให้เห็นถึงความรู้สึกแบบอุตสาหกรรม
เบาะนั่งกว้างถูกหุ้มด้วยผ้ากำมะหยี่สีแดงเข้ม สีสันเข้มข้นจนดูเหมือนจะละลายไม่ได้
โซ่โลหะทั้งสองข้าง ตรงข้อต่อทุกจุดที่อาจเกิดเสียงได้ถูกพันไว้อย่างประณีตด้วยหนังสีดำนุ่ม เพื่อเก็บเสียงอย่างหมดจดที่สุด