Chapter 0101

ตอนที่ 101 “ช่อกุหลาบช่อนั้น ไม่ใช่...ผมเป็นคนส่งหรอกเหรอ?”

สวี่เฉินยกแก้วขึ้นจิบน้ำ อุณหภูมิกำลังพอดี

เขาวางแก้วลงแล้วให้คำวิจารณ์ที่เขาคิดว่ายุติธรรมที่สุดว่า

“ก็พอใช้ได้”

ทว่าในหัวกลับควบคุมไม่ได้ ภาพเหตุการณ์ในทุกค่ำคืนหลังจากที่เขาตื่นขึ้นมาก็ผุดขึ้นมา

ตอนที่ทั้งสองนอนหลับด้วยกัน มือเท้าของแม่หนูนี่ไม่เคยอยู่นิ่งเลยสักนิด

เหมือนปลาหมึกไร้กระดูกที่พยายามมุดเข้ามาในอ้อมกอดเขาอย่างดื้อรั้น สารพัดท่าทางเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่เคยหยุดหย่อน

ความดื้อรั้นที่น่าปวดหัวนั่น กับคำว่า “ดุร้าย” มันช่างห่างไกลกันคนละโยชน์

ลั่วอวี่โยวเบะปากเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำตอบที่กำกวมของพี่ชาย

เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจ